Nergis (Narcissus)
Nergis (Narcissus)
Bilimsel Sınıflandırma
Alem: Plantae
Åžube: Magnoliophyta
Sınıf: Magnoliopsida
Takım: İridales
Familya: Amarilidaceae
Botanik Adı: Narcissus
Türkçe Adı: Nergis
Anavatanı Avrupa olan nergisin en çok tür zenginliÄŸine Ä°spanya ve Portekiz’ de rastlanır. Ancak doÄŸal olarak tüm Akdeniz kıyılarında, hatta bunun uzantısı olan Japonya’ da da yetiÅŸebilir. Dünyada Avrupa, Amerika, Kuzey Afrika ülkelerinde tarımı yapılmaktadır.Yurdumuzda Ege bölgesinde özellikle Karaburun yöresinde yetiÅŸtirilmektedir.
Çiçekleri az sayıda, şemsiyemsi dizilişli veya münferittir. Çiçek tacı tabak biçiminde, küçük veya büyük daha çok beyaz veya sarı renklidir. Yaprakları uzun, şerit formlu, çiçeklerle birlikte veya daha geç oluşurlar.
Nergis soÄŸanlarını hem bahçe hem de saksılara dikilir. SoÄŸanların saksılara dikimi mayıs-aÄŸustos aylarında uygundur. Saksılarda kullanılan harç ½ lifli balçık, ¼ kum ve yaprak çürüntüsü ya da iyi yanmış ahır gübresi karışımından elde edilir. SoÄŸanlar iri ise 3, küçük ise 12 tanesi 10–12 cm’lik saksılara dikilirler. Daha sonra saksılar bahçede bir yere dizilip, üzerleri 20 cm kalınlıkta toprak veya kum tabakasıyla örtülür. Örtü toprağının nem durumunun eÅŸit oranda olmasına dikkat edilmelidir. EÄŸer kök oluÅŸumu meydana gelmiÅŸse ve oluÅŸan sürgünler 3–4 cm ulaşınca örtü toprağı uzaklaÅŸtırılarak aydınlık ve soÄŸuk bir seraya alınırlar. EÄŸer erken çiçek açması istenirse daha yüksek ısılı ortamlara alınırlar. SoÄŸanların bahçeye dikimi aÄŸustos-eylül ayları arasında olur. Ağır topraklara 10 cm, hafif topraklara 17 cm derinliÄŸinde ve 10×10 sıra arası ve sıra üzeri dikilirler. Mayıs ayında çiçeklenen katmerli beyaz çiçekli nergisler 22 cm’den daha derine dikilmemelidir. SoÄŸanların dikileceÄŸi nemli balçık toprakların derince iÅŸlenmiÅŸ olması gerekir. SoÄŸanlar uzun yıllar yerlerinde kalabilirler. Dikimden sonra ancak ikinci yıl çiçeklenme görülür. Ãœretimde kullanılacak yavru soÄŸanların temini söz konusu ise her yıl soÄŸanlar çıkartılıp yavru soÄŸanlar ana soÄŸandan ayrılır. Bunlar, büyüklüklerine göre sınıflandırılırlar ve yastıklara dikilirler.
Ãœretimi
Nergisler, tohumla ya da yavru soğanları ayrılarak üretilebilirler. Pratikte en çok uygulanan yöntem soğandan ayırma ile yapılan üretimdir. Her yıl merkezinde yeni bir büyüme konisi geliştirerek irileşen soğanlar aynı zamanda dip kısımlarından 4–5 yavru meydana getirir. Bunlardan 2–3 adedi daha kuvvetli gelişir. Temmuz-ağustos aylarında toprak üstü aksamı kuruduktan sonra yapılan söküm sırasında ana soğandan yavru soğanlar ayrılır. Hemen dikilen bu soğanlar irileşip olgunlaşarak yeni yavruları meydana getirirler. Tohumla üretim ancak ıslah çalışmalarında kullanılabilir. Tohumla üretimde bitkinin çiçek açması için geçen süre en az 4–6 yıldır. Nergiste yumruları keserek üretim yapma durumu yoktur.
Bu yazının devamını okuyabilmek ve paylaşımlara katılabilmek için TIKLAYINIZ..
Bu yazı toplamda 2883, bugün ise 4 kez görüntülenmiş
Yorumlar
Yorumlar?n?zda resiminizin gözükmesi için, gravatar a abone olun!