Özür dileyerek bir tespit yapmak istiyorum.

Konu, bence es geçilmeyecek kadar önemli. Çünkü, "NEDEN BİTKİ YETİŞTİRİYORUZ? AMACIMIZ NEDİR? NEYİ VE NEDEN YAPTIĞIMIZIN FARKINDA MIYIZ?"

Böylelikle, eminim ki tüm üyelerimiz kendi içlerine dönecek, sorgulayacak ve fikir üreteceklerdir. Hatta belki, gerçekten de profesyonel ve tıbbi görüşler bile alabiliriz. Üstelik, tüm üyelerden de böyle bir bölüme yoğun bir katılım olacağını tahmin ediyorum.

Evet, soruyorum:
NEDEN? NEDEN? NEDEN?

Mesela ben akşam eve döndüğümde, balkonumdaki saksılarla, toprakları ile, bitkilerle vakit geçirdiğimde ruhumda rahatlama hissediyorum, günün birikmiş gerginliğinide azalma oluyor, rahatlıyorum.Yeni bir
çiçeğin açılmasında veya bir tohumun topraktan çıkmasından büyük bir haz duyuyorum.
Ama NASIL, NEDEN???

Peki ya, "hep daha fazlasını" "tüm güzel bitkilere sahip olma" arzusunu kim nasıl açıklayacak?

Katılımlarınızı ve görüşlerinizi beklerim.Selamlar.

Ben topraktan kopmamak için, temel yaşam kağnağımızın toprak olduğunu hatırlamak ve hatırlatmak için, Türkiye'nin bir Tarım Toplumu olduğunu unutturmamak için inadına bitki ve toprakla uğraşıyorum. Bu arada aldığım zevk de cabası...

Saygılarımla!

Neden mi uğraşıyorum; Bizim Bahçeye üye olduğum günden bugüne sanki uğraşmak şart oldu demek ki içimde yatan bir şeyler varmış Bahçemiz sayesinde içimde kalanlar dışa vurdu, vurmak ne kelime taşıyor .
Hepinize teşekkürler.

Güzel bir başlık gerçekten, teşekkür ederim,
annem yıllardır bahçede sebze yetiştirir ama pek ilgilenmezdim, bu yıl ilk kez sebze yetiştiriyorum,
ancak kendimi bildim bileli çiçeklerle uğraşmışımdır, ve yer darlığından dolayı bütün çiçeklerimi başkalarına dağıtmak zorunda kaldım,
mesela çok yoğun bir işten sonra ellerimin toprağa değmesi lazım, yani bunu tamamen bilinç dışı yapıyorum, işyerinde çalışmışım, ya da evde işleri bitirmişim, bir de bakıyorumki kendimi toprakla uğraşırken buluyorum, o zaman kendimi mutlu ve rahatlamış hissediyorum,
birkaç gün önce müdürüme gelen pembe bir açelya vardı, görevli personel çok suladığı için ölmek üzereydi, aldım geldim odama, budadım, şimdi yeni sürgünler vermeye başladı bile, işte o zaman benden mutlusu yok.
saygılar...

Bitki ve toprakla uğraşmak benim hobimdir.
Hobisi olmayan nice başaralı kişi emekli olduktan sonra yapacak bir uğraşları (hobileri) olmadığı için bunalıma giriyor.
Hobide şöyle bir tanım vardır.
İnsan işinden ve mesleğinden bir gün emekli olmak zorundadır. Sadece, hobileri ölünceye o kadar onunla olur.

Ben bu tanıma bayılıyorum.Herkese mutlu hobiler

Bende benim nedenimi söyleyim
1.neden beni rahatlatıyor
2. ve en önemlisi emek verdiğin birşey sana çiçek açarak karsılık veriyor .Hadi işmize de emek veriyoruz ama bu bitkiler farklı.Çok daha güzel otlarımla ilgili birşey anlattığımda içim çocuk gibi neşeli oluyor .ben toprağı seviyorum diyeceğim o

    Neden mi! Üretme duygusunu seviyorum. Bir şeylere emek vermek onu yaşatmak,onun yaşamasına neden olmak, ve sonra sana verdiği ödül meyveler, sebzeler , çiçekler, işte ozaman o duygu  o mutluluk hiç birşeyde yok bence. İnsan mutlu olunca daha sağlıklı, sağlığı yerinde olunca hayat daha güzel, hayat güzel olunca yaşamak güzel vs....böyle gidiyor, yani ben toprakla oynamayı seviyorum, daha iyi bir nedenim yok.

Sayın gülo'nun, söylemlerine katımamak mümkün değil, onun bu anlayışına benim ileve edeceklerim belki başka bir bakış açısı olabilir ama, genede belirtmemde fayda mülaza etmekteyim, bütün dinsel metinlerde öteki yaşamdaki mükafatların cennet olması düşüncesi içinde yeşillikler ırmaklar velhasıl bütün bu güzelliklerin var olduğu bu dünyanın kurma özlemleri ile toprağı baş tacı ederek ana diyerek bitkilerimizin (yeşillikliklerin kaynağı) olarak ellerimizle cenneti kurma heveslerimizin (hobilerimizin) sarılarak adeta doğa ile rekabete girerek bir taklit yarışı ile cennetimizi inşa ediyoruz ve bunun içinde özlemlerimizin karşılanması ile sonsuz haz ve mutlulukları yaşamaktayız.

Kendi ellerimizle ortaya koyduğumuz bu güzelliklerin değerleri hiç bir maddi varlıkla mukayesi olmaması bizleri yaşamda daha mutlu ve huzurlu yapması ve sağlık için iyi bir terapi sağlaması bakımdan toprak ve bitkilerle sağladığımız uyumu biz insanlar arasında bulamadığımızdan belki de en büyük tercih sebebimiz bu olmaktadır, benim görüş ve yaklaşımlarım bu yöndedir.

Arkadaşların toprak ve bitkilerle uğraşmasının birçok nedenleri olabilrsede, Büyük usta ozan aşık veyselin dediği gibi, benim sadık yarim kara topraktır dizeleride her halde bu gerçeği anlatırken insanın gerçek sevgilisinin toprağı sevmekle başladığını ortaya koymaktadır.

Beni rahatlattığı, huzur bulmamı sağladığı için..
Oğlumun domatesin, biberin, salatalığın nasıl yetiştiğini görerek öğrenmesi için...
Gerçekten doğal, zehirsiz birşeyler yemek, yedirebilmek içn...
Verilen emeğin karşılığını alarak mutlu olmak için...
Hayatımda hiç köyde yaşamadığım için...
Toprağı, domates yaprağını, taze salatalığı koklayabilmek için...
Toplu iğne başı kadar tohumdan çıkan mucizeyi görüp şükretmek için...

Ayaklarımız topraktan kopunca bedenlerimiz ruhumuzda koptu sanki. Uzun süreli köy yaşantım olmadı ama çocukluk yıllarımda ara ara da olsa köy, toprak, tarım hep vardı. Kapı önümüzde , balkonumuzda çiçekler.

Özümüzü mü özledik, özümüze mi dönmek istiyoruz ya da tahribettiğimiz doğaya karşı minik özürler mi yapmaya çalıştığımız doğrusu tam olarak bilemiyorum. Ama bende terapi etkisi yaptığı bir gerçek. Nedense toprakla uğraştığım zaman kirlendiğimi düşünmüyorum. Tersine toprak arınma duygusu yaratıyor bende.

   Sayın Serilaaaa, adına ne derseniz deyin, ego deyin, tatmin deyin adı önemli değil !! bence güzel olana sahip olma duygusu hepimizde var. ''Güzelse benimde olsun''

görüşlerinize katılıyorum arkadaşlar,
işden eve gelince üzerimi değiştirip mutfağı şöyle bir yoklayıp ( bazen yemek, bazen yemek hazırlığı), balkonumdaki çiçeklerimi sulayıp, seyredip, inceleyip,onlarla konuşup, balkonumu yıkayıp,kendimi dinlendiriyor, sonra da yemek yapmaya ve ev işlerime, çocuklarıma dönüyorum,
benim için de terapi oluyor birnevi.bazen hıızmı alamayıp bahçeye de dalıyorum,
güzel çiçeği görüp( yani bütün çiçekler), güzele sahip olmak arzusu herhalde onu daha yakından görmek ve emek etmek...

Toprakla,bitkiler ve çiçeklerle uğraşırken tek kelimeyle "Huzur" duyuyorum.