Göl kenarında kurbağa gezinirken yanına iki leylek iner. Leylekleri gören kurbağa keşke bende sizin gibi uçabilseydim der. Ne güzel istediğiniz yerlere uçup gidiyorsunuz diye leyleklere laf atar. Leylekler kanatların olsaydı sende uçardın, ama ne yapalım elimizden bir şey gelmez ki senin kanatların yok derler.

Kurbağa durun ben bir şey düşündüm der; Bir ip bulalım ipin bir ucunu birinizin ayağına bağlayalım diğer ucunu diğerinizin ayağına bağlayalım ipin ortasından da ben ağzımla sıkıca tutunurum. Böylece siz uçunca beni de uçurmuş olursunuz der.

Leylekler bu fikri beğenerek ipleri bağlarlar ayaklarına. Kurbağa da ipi ağzıyla sıkıca ısırınca leylekler başlarlar kanat çırpmaya. Artık kurbağa uçmanın tadını çıkarmaktaydı. Leylekler kanatlarını iyice çırpar ve yukarılara çıkarlar.

Karganın biri kurbağayı uçarken görünce çok şaşırır. Heyecanla leyleklerin yanına gelir. Bravo! Tebrikler! Bunu kim düşündü, bu aklı nerden aldınız böyle der demez, kurbağa; BENNNNN BENN der. Tabi ağzını açtığı için ipten kurtulur ve aynı hızla yere çakılır ve parçalanarak can verir.

AA bu bölümü neden daha önce görmedim ki, ne güzel paylaşım, teşekkür ederim. 

Ne kadar doğru söylemiş Mevlana "Neyi arıyorsan osun "
Çok teşekkür ederim Sn.Botanik gerçekten çok güzel .