Aşk Merdiveni – Salon Eğreltisi – Nephrolepis Exaltata

Kolay gelişen, fazla seçici olmayan ve saksı bitkisi bakımına başlayanlar için çok zarif bir çiçektir. Bütün mekânlara kolayca uyum sağlayabilmektedir.

Hızlı büyüyen, 45-75 cm boyunda, soluk yeşil küçük yaprakları olan eğrelti türü bir bitkidir. Don olmayan iklimlerde ideal bir köşe bitkisidir. Dış mekan bitkisi olarak sadece yazın düşünülmelidir.

Anavatanı Tropik ülkelerdir.

Yeterli ölçüde ışık ve rutubet ister, direkt güneş ışığı ve ısı kaynaklar zararlıdır. Çürüntü, kum ve balçık + kil ihtiva eden toprak, yeterli poroziteye sahip olmalıdır. Düzenli olarak sulanmalı, toprak asla kuru bırakılmamalıdır.

Saksı içindeki humuslu toprağa sporlar ekildikten sonra, su dolu yatay bir tabağa konan saksının üzeri camla örtülür ve çimlenmeye kadar beklenir Cam tabaka her gün ters yüz edilir İlkbaharda kök ayırma suretiyle de üretim yapılır.

Aşk Merdiveni bitkisinin yetiştirilmesi, bakımı ve sulanması:

- Yılın belirli gününde sararmış veya çürümüş yaprakları makas yardımıyla budanmalıdır.

- Doğrudan güneş ışığı istemeyen bu bitki dolaylı ışıklardan da yararlanabilir.

- Çok fazla soğuk ve sıcak havada bırakma çiçeğin yapraklarına fayda sağlamaz.

- Hava akımlarından kolay etkilenen aşk merdiveni bitkisi bu etkiden korunmalıdır.

- Her bitki gibi zamanla topraktaki vitamin ve mineralleri tüketen bitkiye yılda en az bir kere vitamin ve mineral desteği sağlanmalıdır.

- Aşk Merdiveni bitkisi bulunduğu ortamda başka cisimlerle temasta bulunmamalıdır.

Sulamada en önemli unsurlar;

- Kış aylarında bitki aşırı soğuktan korunarak susuz bırakılmamasına dikkat edilmelidir.

- Yaz aylarında ise bitkinin suya olan ihtiyacını tamamen gidermek için günde en az iki kere sulanmalıdır.

- Su bitkinin her bölümüne ulaştırılmalıdır.

- Sulanmadan sonra bitkinin tabağında su kalmamasına çok dikkat edilmelidir.

- Bitkiyi sularken kullanılan kap her sulamada aynı ölçüde olmalıdır.

- Sulamalar aynı günde ve aynı miktarlarda su ile yapılmalıdır.

- Aşk merdiveninde çok büyük bir değişiklik görülmediği sürece sulanmada kullanılan kap, ölçü ve su miktarı değiştirilmemelidir.

- Aşk merdiveni bitkisini yetiştirmede en önemli kural kış aylarında oda sıcaklığının 12 °C nin altında olmaması gerektiğidir.

- Bitkiye kış aylarında musluktan aldığımız soğuk çeşme suyunu vermemeliyiz. Verdiğimiz su oda sıcaklığında olmalıdır.

Aşk Merdiveni Bitkisinin Çoğaltılması:

- Aşk merdivenin çoğaltılması bitkinin köklerinden ayırma yöntemiyle olabilir.

- Bitkinin kökünden çıkarak üst kısımlara uzanan ince kısımlar bitkiye benzeyen yeni bitkiler oluşturur.

- Bu yeni bitkileri alıp başka saksılara dikerek yeni aşk merdivenleri oluşturabiliriz.

- Bu yöntem hem kolay hem de zahmetsizdir.

Kaynak: http://www.bizimbahce.net/forum/ic-mekan-sus-bitkileri/nephrolepis-exaltata-ask-merdiveni-salon-egreltisi/

Bu yazı toplamda 1113, bugün ise 7 kez görüntülenmiş

1. ŞEBBOY YETİŞTİRİCİLİĞİ

1.1. Genel Özellikleri

Bilimsel Sınıflandırma
- Alem: Plantae
- Şube: Magnoliophyta
- Sınıf: Magnoliopsida
- Takım: Brassicales
- Familya: Brassicaceae
- Botanik Adı: Matthiola
- Türkçe Adı: Şebboy
Brassicaceae ( turpgiller) familyasında yer alan şebboyun yabanilerine daha çok Avrupa’ nın güney kesimindeki çayırlık ve kayalık alanlarda rastlanır. Sarı ve turuncunun çeşitli tonlarındaki hoş kokulu çiçekleriyle çok sevilen bir süs bitkisidir.

Fotoğraf : Şebboy çiçeğinin genel görünüşü

Şebboy, diğer kesme çiçeklerin çoğundan daha erken çiçeklenen iki ya da çok yıllık ir bitkidir. Serin iklimli yerlerde yetişen bitki ortalama 50 cm’ ye kadar boylanır. Dallanmış dik gövdesi şerit biçiminde, grimsi yeşil, sert yapraklar taşır.

Fotoğraf : Farklı renklerdeki şebboylar

Dalların ucunda kümeler oluşturan dört taç yapraklı çiçekleri vardır. Tümüyle açtığında çevreye hoş bir koku verir. Şebboy çiçeklerinin kokusu taşıdığı uçucu yağdan ileri gelir.

Fotoğraf : Şebboy serasının genel görünüşü

Değişik renklerde katmerli ya da yalınkat olmak üzere bodur, boylu, yaprakları tüylü ve tüysüz türleri vardır.

Fotoğraf: Yalınkat çiçekli şebboy çeşidi

Yalınkat türleri (mathiola annua) kesme çiçekçilikte tercih edilmez. Daha çok bahçelerdeki düzenlemelerde kullanılırlar.

1.2. Şebboy Fide Üretimi

Kesme şebboy yetiştiriciliğinde katmerli ve uzun saplı çeşitler kullanılır. Tüm yıl boyunca şebboy üretimi yapmak mümkündür. Yaygın olarak mart sonundan hazirana kadar olan dönemde daha fazla yetiştirilir. Kış dönemlerinde kasım ve aralık ayında da şebboy yetiştirmek mümkündür.
Aşağıdaki tabloda aylarına göre tohum atımı, dikim ve ürün alındığı dönemler verilmiştir;

Tablo : Şebboyda ekim,dikim ve hasat programı

En çok üretimi yapılan şebboy çeşidi mathiola incana (katmerli şebboy)’dır.

1.2.1. Tohum Ekimi

Şebboy tohumları viyollere tek tek atıldıkları gibi tohum kasalarına da atılabilirler. Ancak tohum kasalarına atılmaları pek tercih edilmez. Tohumların atımında kullanılan viyoller daha büyük gözlüdür. Bunun sebebi, bitkiler hızlı gelişme göstereceklerinden sıkışma meydana gelmemesidir. Genellikle 104 gözlü viyoller kullanılır. Viyolller torf ile doldurulur. Doldurma sırasında gözlerin sık doldurulmamasına dikkat edilmelidir. Ancak gevşekte doldurulmamalıdırlar. Viyoller ilaçlı su ile sulanırlar. Tohumlar tek tek viyol gözlerinin tam ortasına gelecek şekilde ekilirler. Bunların üzeri hafifçe kapatılır ve daha sonra çimlenme yerlerine konulurlar. Sıcaklığının 15-18 0C olduğu çimlendirme ortamında üniform ve hızlı bir çimlenme görülür. Tohumlar çimlenir çimlenmez sıcaklık 10 0C’ ye düşürülür. Eğer tohum ekilen ortamın sıcaklığı 20 0C’ yi geçerse çimlenmede problemlerle karşılaşılır. Bazen katmerli ve yalın şebboy tohumları bir arada olabilir. Kışın yapılan şebboy yetiştiriciliğinde tohum ekimi sırasında sıcaklık 10 0C altında olur. Eğer sıcaklık 10 0C’ nin altına düşmezse fideler çimlendikten sonra 2-3 gün 7-8 0C’ lik depolara bırakılır. Bu sıcaklıklard a bazı fidelerde fark edilecek şekilde koyu yeşil renk ortaya çıkar.

Fotoğraf : Dikilmiş katmerli ve yalın kat şebboylar

Bu koyu renkli olan fideler yalınkat açacak olan fidelerdir. Bu fideler diğerlerinin yanından hemen çekilerek uzaklaştırılırlar. Diğer kalan fideler ise dikilecek olan katmerli şebboy fideleri olarak kalır.

1.2.2. Fidelerin Bakımı

Şebboy fideleri viyollerde kısa bir süre durduktan sonra yerlerine dikilirler. Bu süre evsime göre değişmekle birlikte 2-3 hafta içinde değişir. Süre kısa olsa da dikim anına kadar özenli bir bakım isterler. Özellikle sulamaya dikkat edilmelidir. Yapılacak fazla sulama fidelerde çökme meydana gelmesine neden olacaktır. Sulama genellikle sisleme şeklinde yapılır. Mümkün olduğu kadar gece bitki üzerinde su kalmamasına dikkat edilir. Fazla sulamadan dolayı ortamda nem oluşacağından havalandırmaya da dikkat edilmelidir. Havalandırmaya seranın cam açıklarından ya da vantilatörler yardımı ile sağlanır. Her gün düzenli olarak fidelerin mutlaka havalandırılması gerekir. Fidelerin bakımında diğer önemli bir konuda ilaçlamadır. Fidelerin hassaslığı göz önünde tutularak her hafta mutlaka düzenli olarak koruyucu amaçlı ilaçlama yapılmalıdır. Fidelerin bakımında dikkat edilmesi gereken en önemli hususlardan biri de fidelerin boya kaçmasına engel olmaktır. Bunun içinde fidelerin bol ışık alan yerlerde yetiştirilmesi gerekir.

2. KESME ÇİÇEK YETİŞTİRİCİLİĞİ
2.1. Toprak ve Gübre İsteği

Şebboy yetiştiriciliği yapılacak toprağın pH değeri 6,5-7 arasıdır. Toprak drenajı iyi ve organik maddece zengin olmalıdır. Şebboy yetiştirmeye uygun olan topraklar sürülerek veya bel ile işlenerek kabartılmalıdır. Yabancı otlar, kökler temizlenmeli, kesekler parçalanmalıdır.

Fotoğraf : Şebboy serasının işlenmesi

Eğer imkan varsa toprak sterilizasyonu sağlanmalıdır. Bu sayede rhizoctonia başta olmak üzere hastalık ve yabancı otlara karşı etkili bir mücadele sağlanacaktır. Şebboylarda güzel çiçek rengi ve hastalık riski düşük bir üretim için, yüksek miktarda potasyum içeren taban gübrelemesi yapmak gerekir. Yapılan toprak analizinde alınabilir potasyum miktarına dikkatlice bakmak gerekir. Yetersiz düzeyde potasyum varsa, mutlaka taban gübresi ile takviye edilmelidir. Nitrat seviyesi ise düşük tutulmalıdır.

2.2. Dikim Şekli ve Mesafesi

Şebboy fideleri 4-5 yapraklı ve boğum araları uzamadan dikilir. Dikim esnasında fidelerin boya kaçmamasına özellikle dikkat edilmelidir. 1-1.20 m. genişliğindeki tavalara 13×13 cm. aralıklarla dikim yapılırsa, metrekareye yaklaşık 80 bitki dikilir.

Fotoğraf : Şebboylarda dikim şekli ve mesafesi

Ancak yetiştiricilikte daha çok 15×15 cm. aralıklarla yapılan dikim kullanılır. Bu şekildeki dikimlerde metrekareye 50 bitki dikilir.

Fotoğraf : Şebboy dikilmiş sera

Dikim esnasında fideler derin dikilmemelidir. Kök boğazına kadar toprağa yerleştirilip yanları toprakla doldurulup hafifçe bastırılmalıdır. Dikimden hemen sonra can suyu verilmelidir.

3. EKOLOJİK İSTEKLER
3.1. Sıcaklık

Şebboy üretimi yıl boyunca devam edebilir. Yaz aylarında yüksek sıcaklıktan kaçınılması gerekir. Kış aylarında yapılan yetiştiriciliklerde, seralarda ısıtma sistemi mevcutsa ortam sıcaklığının 10 0C’de tutulmasında yarar vardır. Böylece ısıtmasız yetiştiriciliğe göre, hem daha erken hem de daha kaliteli üretim yapılmış olur.

3.2. Işık

Şebboy bitkisi bol ışıktan hoşlanır. Özellikle gelişmenin ilk döneminde fazla ışığın gelişim üzerine olumlu etkileri görülmüştür. Kış dönemi yetiştiriciliğinde serada yeteri kadar ışık bulunmalıdır. Yaz dönemi yetiştiriciliğinde ise özellikle çiçeklenme döneminde seralara gölgeleme yapılmalıdır. Aksi taktirde çiçek boyları kısa olabilir.

3.3. Nem

Sera içi neminin aşırı olması, örtü yüzeyinde yoğunlaşması istenmeyen bir durumdur.Nemin artması halinde, hastalıklar artar. İyi bir havalandırma ile bu sorun önlenmelidir.
Ayrıca seranın içerisine ikinci bir kat naylon çekerek fazla nemin bitkilere zarar vermesi de önlenebilir. Sera neminin %70–80 civarında olması gerekir.

3.4. Havalandırma

İlkbahar ve erken yaz dönemindeki yetiştiriciliklerde devamlı havalandırma ile seranın serin tutulması sağlanmalıdır.

Fotoğraf : Seraların havalandırılması

Kış üretiminde en önemli noktalardan biri bitkiye doğru, direk hava hareketinin engellenmesidir. Çok iyi bir havalanma ile üretimin başarısı artar.

4. KÜLTÜREL İŞLEMLER
4.1. Sulama

Şebboy özellikle gövde çürüklüğüne oldukça hassastır. Özellikle kış dönemindeki yetiştiriciliklerde sulamalara çok dikkat edilmelidir. Bunun için de sulama periyotları aralıklı tutulmalıdır. Üstten sulamalardan kesinlikle kaçınılmalıdır.

Fotoğraf : Damla sulama sistemi

Dikimden birkaç gün sonra dipten hortum ile sulama yapılmalıdır. Daha sonra damlama sulama yöntemine geçilir. Özellikle çiçeklenme döneminde bu hastalıklara karşı daha hassas davranmak gerekir.

4.2. Gübreleme

Toprak hazırlığının ilk devresinde iyi bir taban gübresi yapılmış ise, sıvı gübrelemeye gerek olmaz. Eğer gübreleme yapılacak ise gübreleme tanklarına, kompoze gübre konularak damlama sulama ile verilir.

Fotoğraf : Gübreleme tankı

Çiçeklenme döneminde fosfor ağırlıklı gübreler verilerek çiçeklenme teşvik edilmelidir.

4.3. Hastalık ve Zararlılar

Şebboylarda en fazla görülen hastalılar rhizoctonia ve mildiyö, zararlılar ise yaprak bitleri, kırmızı örümcektir.

- Rhizoctonia: Nemli şartlarda genç bitkilerin kök boğazında çürüme meydana gelir. Dikim öncesinde toprağın ve sonrasında bitkilerin ilaçlanmasıyla mücadele edilebilir.
- Mildiyö: Yaprağın alt yüzeyinde gri keçeleşme görülür. Yaprak üzerinde sarı
lekeler daha sonra şarap tortusu görünümü alır. Yüksek nemim olduğu ilkbaharda daha çok görülür.
- Yaprak bitleri: Çok fazla görülmez. Daha çok yabancı otlarda bulunan bitlerin bitkiye geçmesi ile görülür. Yaz döneminde görülme ihtimali daha yüksektir.
- Tripsler: Çiçek üzerinde leke ve çizgiler görülür. Bazen bitkinin tamamında deformasyon ve nekroz şeklinde zarar verir. Şebboy bitkisinde çok zararları yoktur.
- Kırmızı örümcek: Yavru örümcekler beslendikleri yaprakları sarartarak yaprak dökülmesine neden olurlar. Yapraklar sarararak döküldüğünden, şebboyların büyümesi
durur.

4.4. Yabancı Ot Mücadelesi

Şebboy seralarında görülen yabancı otlarla, uygun mücadele yöntemi seçilip mücadele edilmelidir. Bu mücadele yöntemi kültürel ya da kimyasal olabilir. Kimyasal mücadele daha çok dikimden önce, toprağa herbisit uygulaması ile yapılır.

Fotoğraf : Şebboyda yabancı otlarda elle mücadele yöntemi

Kültürel mücadele ise el veya çapa ile otların temizlenmesi şeklinde yapılır.

4.5. Destek Sağlama

Şebboy bitkisinde gövdesinin dik durması için mutlaka destekleme sisteminin kurulması gerekir. Aksi halde boy yapan bitkiler yere yatarak, çiçeklerde kalitenin düşmesine neden olur.

Fotoğraf : Şebboylarda destekleme sistemi

Destekleme sistemi tava genişliğine uygun olarak 100–120 cm yüksekliğinde T demirinden yapılır. Çerçeve şeklindeki demirin aralarına 15–20 cm aralıklarla demir parmaklıklar yapılır.. Çerçeveler tavaların 2 başına ve her 4 m’ de bir olacak şekilde yerleştirilir. Aynı seviyedeki karşılıklı basamaklara dış sıradan daha kalın, iç sıralardan ise daha ince olacak şekilde 15 cm aralıklarla teller çekilir. Bu teller enine ağ iplerle bölünerek her bir kafeste bir bitkinin gelişmesi sağlanır. Üst basamaktaki teller ve ağ ipleri bitkinin büyüme durumuna göre birkaç kez daha tekrarlanır. Genel olarak şebboylarda yatmaya karşı 2 kat ağ çekilir.

5. HASAT İŞLEMLERİ
5.1. Hasat

Şebboy başaklarında alttan üç kandil açtığında hasat yapmaya başlanır. Eğer gönderilecek pazar yakınsa kandillerin sayısı daha da artabilir.

Fotoğraf Hasat zamanı gelmiş şebboylar

Şebboy hasadı ya bitki tamamen kökü ile çekilerek ya da toprak seviyesinden kesilerek yapılır; fakat toprak seviyesinden kesilerek yapılan hasatlarda daha sonra ikinci bir işçilik gerektiğinden uygulanmaz.

Fotoğraf : Şebboy hasadının yapılışı ve hasat edilmiş şebboylar

Daha sonra kesilen şebboy dalları alttan 2-4 yaprak çift koparılarak sapların alt kısmı temizlenir.

Fotoğraf : Alt yaprakların temizlenmesi

5.2. Tasnif

Alt yaprakları temizlenen şebboylar uzun, orta ve kısa olmak üzere boylandırılır.

Fotoğraf : Şebboyların boylandırılması

Fotoğraf : Demetlenmiş şebboylar

Şebboy kandilleri aynı şekilde olmak üzere 5’erli olarak demetlenir.

5.3. Pazara Hazırlama

Şebboylarda pazara hazırlık demetlerin su çektirilmesi ile başlar. 15-20’ şerli şebboy demetleri kovalara konularak su çektirilir.

Fotoğraf : Şebboyların su çektirilmesi

Şebboy demetleri kovalara konulurken gazete ile sarılır. Bunun sebebi şebboy çiçeklerinin kirlenmemesi ve çiçeklerin bozulmamasını sağlamaktır. Bir gün boyunca su çektirilen şebboy demetleri, ertesi gün pazara gönderilmek üzere kutulara yerleştirilir. Şebboyların pazara sunulmasında kullanılan kutular, 115 cm uzunluğunda, 45 cm genişliğinde ve 25 cm derinliğindedir.

Fotoğraf : Şebboyların pazara gönderilmesinde kullanılan kutular ve hazırlanması

Kutuların her tarafı çiçeklerin muhafazası ve hava almaması için gazete ile kapatılır. Şebboy demetleri 5’ li olarak karşılıklı gelecek şekilde kutunun en alt kısmına yerleştirilir. Üzerlerine çiçeklerin zarar görmemesi için gazete serilir. Bu şekilde kutu dolana kadar devam edilir.

Fotoğraf : Şebboyların kutuya yerleştirilmesi

Genellikle kutulara 30 – 40 demet şebboy konulur. Ancak çiçekleri fazla
sıkıştırmaması için 30 demet tercih edilir. En üste konulan şebboylar kutunun kendi gazetesi
ile kapatılır.

En son işlem olarak kutunun kendi kapağı geçirilir ve sağlı sollu iki yerden bağlanır.En son olarak gideceği yer kutu üzerine yazılır ve çiçek mezadına gönderilir.

5.4. Depolama

Şebboy çiçekleri narin olduklarından fazla bekletilmeye gelmezler. Bunun için serin
bir yerde (0-2 0C ) ancak 1-2 gün saklanabilirler.

Kaynak:Megep

Bu yazı toplamda 1035, bugün ise 11 kez görüntülenmiş

Büyük gösterişli çiçekleriyle göz dolduran kaktüsgillerden olan atlas çiçekleri kasım ayından itibaren çiçeklenmektedir.  Anavatanı Orta ve Güney Amerika’dır. Doğal ortamlarında yetiştirildiğinde boyları 5 metreye kadar uzayabilir. Salon ve balkonlarda saksı içerisinde yetiştirilen türlerin boyları 30-90 cm arasında değişir.

ATLAS ÇİÇEĞİ ( EPIPHYLLUM )

FAMİLYA ADI : Cactaceae

Vatanı orta amarikadır. Doğal alanlarında 5 mt. boy yapabilen, çevresindekilere sarılabilen, tropik yeşil bitkidir. Gövdesi yuvarlak olup büyüdükçe odunlaşır. Genç dallar yassı veya üç köşeli olur. Dikensiz ve dikenli çeşitleri vardır.

Büyük ve gösterişli çiçekler açar. Çiçekleri beyaz ve melezlerinde ise kırmızı, turuncu ve pembe olanları vardır. Çiçekler uzun dalların uçlarıda açar. Gündüz ve gece çiçek açan türleri de vardır. İlkbahar veya yaz aylarında çiçeklenir.

Tohumuyla veya daldırma ile üretilir. Humuslu zengin ve süzek toprakları sever. Sarkık şekilde de evlerde bakılabilir.

TÜRLERİ:

E. Cinco de maya : Türkiyede Atlas çiçeği diye bilinen melez bir türüdür

Kış aylarının çiçeğidir. Kasım, aralık ve ocak aylarında çiçeği görülür. Etli, narin yapraklı, göz alıcı sarkık formlu katmerli güzel renkli çiçekleri vardır. Yapraklar yuvarlak dişli testere şeklinde iç içe geçmiş görünümdedir.

Toprak İsteği : Yanmış çiftlik gübresi karışık bahçe toprağı,bir miktar killi toprak ve dişli nehir kumu karışımıdır.

Su İsteği : Nisandan Eylüle kadar serbestçe sulanabilir.Ancak çiçeklenme zamanı su ölçülü verilmelidir.

Isı İsteği : Kış ve sonbaharda seralarda veya oturma odalarında bulundurulmalıdır.18-20 C ısı isterler,yazın ve ilkbaharda dışarıda tutulabilirler.

Işık İsteği : Yarı gölge yerleri severler.Direk güneşten hoşlanmazlar.

Gübrelenmesi : 12-2. aylar arasında 15 günde bir kez 1 gr. kaktüs gübresi 1 lt. suda eritilerek verilmelidir.

Bitkiler pamuklu bitlere karşı hassastırlar.Bunun için belirti görüldüğünde insektisitlerden birisi ile ilaçlanmalıdır.

Bu yazı toplamda 1807, bugün ise 6 kez görüntülenmiş

Küstüm Çiçeği (Mimosa pudica)

Saçak kök yapısına sahiptir. Çiçekleri yuvarlak başçık durumunda bulunur ve pembemsi menekşe rengindedir. Sıcağı sever. Aşırı neme ihtiyaç duymaz. Direk güneş ışığına duyarlıdır. Besin maddesince zengin humuslu topraklarda yetişir.

Küstüm otunun çok ilginç bir savunma sistemi vardır. Bu bitkinin yapraklarına dokunulduğunda birkaç saniye içinde, sapla birlikte yapraklarının gövdeye doğru yaslandığı görülecektir. Eğer bitkiyi rahatsız eden etki devam ederse bu kez küstüm otu aşağıya doğru ikinci bir hareket yaparak gövdesinin üzerindeki sivri dikenleri ortaya çıkarır. Bu da böcekleri kaçırmak için yeterlidir. Bitkideki bu hareketi gerçekleştiren mekanizma elektrik akımlarıyla başlar. Bu akım aynı insan vücudundaki sinirlerden geçen akım gibidir. Bitkinin reaksiyonları bizde olduğu kadar hızlı değildir. Bununla birlikte bitki özünü taşıyan kanallar aracılığıyla iletilen elektrik sinyalleri 30 santimetrelik mesafeyi bir-iki saniye içinde geçer. Isı ne kadar yüksek olursa, reaksiyon o kadar hızlı olur. Her bir yaprağın dibi (yaprağın sapıyla birleştiği yerde), oldukça şişkindir. Buradaki hücreler sıvıyla doludur. Uyarı buraya ulaştığı zaman, yaprağın dibindeki şişkinliğin alt yarısı aniden suyunu boşaltır ve aynı anda diğer üst yarı, bu suyu kendi bünyesine alır ve yaprak aşağıya doğru düşer. Böylece uyarı saplar boyunca ilerlerken, yapraklar domino taşları gibi teker teker, ardı ardına kapanır. Bu şekilde bir savunma hareketinden sonra, bitkinin tekrar hücrelerini doldurup, yapraklarını açabilmesi için 20 dakika gereklidir.

Bu yazı toplamda 1896, bugün ise 11 kez görüntülenmiş

Fam: Theaceae
Cins: Camellia (Thea) L.- Kamelyalar, Çaygiller

Çay bitkisinin Hindistan, Çin ve Japonyada doğal olarak yetişen 16 kadar türü vardır. Herdem yeşil odunsu çalı veya küçük ağaç şeklindelerdir. Bunlardan Camellia (Thea) sinensis (Çaybitkisi) yaprakları için, C. Japonica da güzel çiçekleri için tropik ve suptropik iklim bölgelerinde üretilirler.

Japon gülü mutedil iklim bölgelerinde seralarda saksı çiçeği için üretilir. Güle benzeyen çiçekleri tek, yarı katmerli ve katmerli olabilir. Çiçekler koyu kırmızı, pembe, beyaz veya alacalı renktedir. Bitkiler ekim ayından mayıs ayına kadar sürekli çiçek açabilir. Çok çeşitli varyete ve kültür formları vardır.

Herdemyeşil odunsu bir bitki olan Japongülü 15-20 cm’ lik saksılarda 150-200 cm. boy alır. Gövde ve terminal çelikle çoğaltılır. Çelikler 22^o C sıcaklıkta serada sisleme ile köklendirilirler. Çelikler güç köklendiğinden IBA uygulaması gereklidir. Köklenen çelikler saksılara alınarak büyütülürler. Japongülleri de Açelya’ larda olduğu gibi asitli ortamda iyi yetişirler.

Japongülü hacimli büyük bir çalı olduğundan, çok büyük salon, restorant ve kamu binalarının iç dekorasyonunda sınırlı olarak kullanılır.

Bu yazının devamı için BURAYA tıklayarak forum sayfasına ulaşabilirsiniz.

Ayıca kamelya yetiştiriciliği için de BURAYA tıklayabilirsiniz..

Bu yazı toplamda 7258, bugün ise 7 kez görüntülenmiş

Nergis (Narcissus)

Bilimsel Sınıflandırma

Alem: Plantae
Şube: Magnoliophyta
Sınıf: Magnoliopsida
Takım: İridales
Familya: Amarilidaceae
Botanik Adı: Narcissus
Türkçe Adı: Nergis
Anavatanı Avrupa olan nergisin en çok tür zenginliğine İspanya ve Portekiz’ de rastlanır. Ancak doğal olarak tüm Akdeniz kıyılarında, hatta bunun uzantısı olan Japonya’ da da yetişebilir. Dünyada Avrupa, Amerika, Kuzey Afrika ülkelerinde tarımı yapılmaktadır.Yurdumuzda Ege bölgesinde özellikle Karaburun yöresinde yetiştirilmektedir.

Çiçekleri az sayıda, şemsiyemsi dizilişli veya münferittir. Çiçek tacı tabak biçiminde, küçük veya büyük daha çok beyaz veya sarı renklidir. Yaprakları uzun, şerit formlu, çiçeklerle birlikte veya daha geç oluşurlar.
Nergis soğanlarını hem bahçe hem de saksılara dikilir. Soğanların saksılara dikimi mayıs-ağustos aylarında uygundur. Saksılarda kullanılan harç ½ lifli balçık, ¼ kum ve yaprak çürüntüsü ya da iyi yanmış ahır gübresi karışımından elde edilir. Soğanlar iri ise 3, küçük ise 12 tanesi 10–12 cm’lik saksılara dikilirler. Daha sonra saksılar bahçede bir yere dizilip, üzerleri 20 cm kalınlıkta toprak veya kum tabakasıyla örtülür. Örtü toprağının nem durumunun eşit oranda olmasına dikkat edilmelidir. Eğer kök oluşumu meydana gelmişse ve oluşan sürgünler 3–4 cm ulaşınca örtü toprağı uzaklaştırılarak aydınlık ve soğuk bir seraya alınırlar. Eğer erken çiçek açması istenirse daha yüksek ısılı ortamlara alınırlar. Soğanların bahçeye dikimi ağustos-eylül ayları arasında olur. Ağır topraklara 10 cm, hafif topraklara 17 cm derinliğinde ve 10×10 sıra arası ve sıra üzeri dikilirler. Mayıs ayında çiçeklenen katmerli beyaz çiçekli nergisler 22 cm’den daha derine dikilmemelidir. Soğanların dikileceği nemli balçık toprakların derince işlenmiş olması gerekir. Soğanlar uzun yıllar yerlerinde kalabilirler. Dikimden sonra ancak ikinci yıl çiçeklenme görülür. Üretimde kullanılacak yavru soğanların temini söz konusu ise her yıl soğanlar çıkartılıp yavru soğanlar ana soğandan ayrılır. Bunlar, büyüklüklerine göre sınıflandırılırlar ve yastıklara dikilirler.

Üretimi

Nergisler, tohumla ya da yavru soğanları ayrılarak üretilebilirler. Pratikte en çok uygulanan yöntem soğandan ayırma ile yapılan üretimdir. Her yıl merkezinde yeni bir büyüme konisi geliştirerek irileşen soğanlar aynı zamanda dip kısımlarından 4–5 yavru meydana getirir. Bunlardan 2–3 adedi daha kuvvetli gelişir. Temmuz-ağustos aylarında toprak üstü aksamı kuruduktan sonra yapılan söküm sırasında ana soğandan yavru soğanlar ayrılır. Hemen dikilen bu soğanlar irileşip olgunlaşarak yeni yavruları meydana getirirler. Tohumla üretim ancak ıslah çalışmalarında kullanılabilir. Tohumla üretimde bitkinin çiçek açması için geçen süre en az 4–6 yıldır. Nergiste yumruları keserek üretim yapma durumu yoktur.

Bu yazının devamını okuyabilmek ve paylaşımlara katılabilmek için TIKLAYINIZ..

Bu yazı toplamda 2882, bugün ise 3 kez görüntülenmiş

Bizim bahçe forum sayfalarına eklenmiş- paylaşılmış bahçe süs bitkileri linkleri aşağıdadır.

Vapur Dumanı (Ageratum)

Kadife Çiçeği (Tagetes)

İri Papatya ( Matricaria) Yetiştiriciliği

Kasımpatı – Chrysanthemum

Petunya – Petunia

Plumeria

Gazania (Gazanya) Koyun Gözü

Bu yazı toplamda 2261, bugün ise 3 kez görüntülenmiş

Bizim bahçe forum sayfalarına eklenmiş- paylaşılmış iç ve dış mekan saksılı süs bitkileri linkleri aşağıdadır.

Dracaena (Kardeş Kanı, Ejder Kanı)

Primula (Çuha, Onbiray çiçeği)

Philodendron

Aechmea (Kupa Çiçeği)

Sardunya (Pelargonium) Yetiştiriciliği

Spathiphyllum (Peace Lily) Barış Çiçeği

Cyclamen (Sıklamen)

Benjamin (Ficus Benjamina)

Küpe Çiçeği (Fuchsia L.)

GLOKSİNYA (Gloxinia speciosa)

Schefflera – Beş Parmak

Aphelandra

Anthurium

Aglaonema

Nephrolepis Exaltata – Aşk Merdiveni, Salon Eğreltisi

MUM ÇİÇEĞİ (Hoya Carnosa)

Açelya (Rhododendron Simsii)

Afrika menekşesi (Saintpaulia ionantha)

GARDENYA (Gardenia)

Camellia (Thea) L.- Kamelyalar, Çaygiller

ATATÜRK ÇİÇEĞİ (Poinsettia)

DİFENBAHYA (Dieffenbachia)

Bu yazı toplamda 1970, bugün ise 0 kez görüntülenmiş

Aechmea (Kupa Çiçeği) ve Yetiştiriciliği

Kupa Çiçeği ( Aechmea fasciata)

Hastalık Ve Zararlıları

En önemli hastalığı Solgunluk hastalığıdır. Belirtileri, genellikle hasatlık etmenlerinin oluşturduğu belirtiler aşağı yukarı birbirine benzer. Hepsi bitkide trachaemycose yapar, yani ksilem (odun) borularını tıkamak, işlevini bozmak suretiyle sürekli solgunluğa neden olur. Bitkinin aşağıdan yukarıya su iletimi dengesi bozulur. Solgunluk önce yaşlı yapraklarda başlar.Daha sonra bitkinin tamamına yayılır. Hastalıklar, Fusarium ssp. Verticillium dahliae Verticillum albo-atrum seklinde üç çeşittir. Mücadelesi,Konukçu bitkilerin çoğaltılmasında enfekte olmuş bitkilerden çelik alınmamalıdır. Toprak pH’ sının yüksekliği ve yapısının bozukluğu özellikle Verticillum solgunluğunu teşvik etmektedir. Genel olarak Fusarium türleri yüksek, Verticillium türleri ise daha düşük sıcaklıklarda yayılmaktadır. Bu yüzden bitkinin istediği düzeyde olan optimum sıcaklıkların korunması gerekmektedir.

Bu yazının devamı için TIKLAYINIZ

Bu yazı toplamda 1971, bugün ise 1 kez görüntülenmiş

Pelargonium (Sardunya )Bitkisinin Bilimsel Sınıflandırması

Pelargonium (Sardunya ) Bitkisinin Genel Özellikleri

Doğal olarak Güney Afrika’da bulunur ve çok yıllık bir bitkidir. 220 kadar türü vardır.

Çok sevilen saksı, kasa, kova ya da sepet bitkileridir. Yaprakları bol sayıda ve kokuludur. Yaprakları palmat damarlıdır. Koyu renkte, bileşik şemsiye şeklinde çiçeklere sahiptir. Genellikle çalımsı bir gelişme gösterir.

Üretim yöntemi olarak hemen her mevsimde çelik alınabilir. Ancak en uygun çelik alma zamanı ağustos ve eylül aylarıdır. Bu zamanda alınan çelikler nisan ve mayıs ayında gelişmiş birer bitki konumuna gelir.

Çelik uzunluğu 5 – 10 cm olmalıdır. Çeliğin sonundaki yaprak bırakılır. Çelikler alındıktan sonra birkaç saat kurumaya bırakılır. Sonra çelikler köklendirilme ortamına dikilir. Üzeri gölgelemek amacıyla örtülür. Çeliklerin nem kontrolü sürekli yapılmalıdır.

BU YAZININ DEVAMI İLGİLİ FORUM SAYFALARINDA, FORUM SAYFASINA ULAŞMAK İÇİN TIKLAYINIZ..

Bu yazı toplamda 1341, bugün ise 4 kez görüntülenmiş