AÅŸk Merdiveni – Salon EÄŸreltisi – Nephrolepis Exaltata

05 Kasım 2011 Yazan  
Kategori Süs Bitkileri

AÅŸk Merdiveni – Salon EÄŸreltisi – Nephrolepis Exaltata

Kolay gelişen, fazla seçici olmayan ve saksı bitkisi bakımına başlayanlar için çok zarif bir çiçektir. Bütün mekânlara kolayca uyum sağlayabilmektedir.

Hızlı büyüyen, 45-75 cm boyunda, soluk yeşil küçük yaprakları olan eğrelti türü bir bitkidir. Don olmayan iklimlerde ideal bir köşe bitkisidir. Dış mekan bitkisi olarak sadece yazın düşünülmelidir.

Anavatanı Tropik ülkelerdir.

Yeterli ölçüde ışık ve rutubet ister, direkt güneş ışığı ve ısı kaynaklar zararlıdır. Çürüntü, kum ve balçık + kil ihtiva eden toprak, yeterli poroziteye sahip olmalıdır. Düzenli olarak sulanmalı, toprak asla kuru bırakılmamalıdır.

Saksı içindeki humuslu toprağa sporlar ekildikten sonra, su dolu yatay bir tabağa konan saksının üzeri camla örtülür ve çimlenmeye kadar beklenir Cam tabaka her gün ters yüz edilir İlkbaharda kök ayırma suretiyle de üretim yapılır.

Aşk Merdiveni bitkisinin yetiştirilmesi, bakımı ve sulanması:

- Yılın belirli gününde sararmış veya çürümüş yaprakları makas yardımıyla budanmalıdır.

- Doğrudan güneş ışığı istemeyen bu bitki dolaylı ışıklardan da yararlanabilir.

- Çok fazla soğuk ve sıcak havada bırakma çiçeğin yapraklarına fayda sağlamaz.

- Hava akımlarından kolay etkilenen aşk merdiveni bitkisi bu etkiden korunmalıdır.

- Her bitki gibi zamanla topraktaki vitamin ve mineralleri tüketen bitkiye yılda en az bir kere vitamin ve mineral desteği sağlanmalıdır.

- Aşk Merdiveni bitkisi bulunduğu ortamda başka cisimlerle temasta bulunmamalıdır.

Sulamada en önemli unsurlar;

- Kış aylarında bitki aşırı soğuktan korunarak susuz bırakılmamasına dikkat edilmelidir.

- Yaz aylarında ise bitkinin suya olan ihtiyacını tamamen gidermek için günde en az iki kere sulanmalıdır.

- Su bitkinin her bölümüne ulaştırılmalıdır.

- Sulanmadan sonra bitkinin tabağında su kalmamasına çok dikkat edilmelidir.

- Bitkiyi sularken kullanılan kap her sulamada aynı ölçüde olmalıdır.

- Sulamalar aynı günde ve aynı miktarlarda su ile yapılmalıdır.

- Aşk merdiveninde çok büyük bir değişiklik görülmediği sürece sulanmada kullanılan kap, ölçü ve su miktarı değiştirilmemelidir.

- Aşk merdiveni bitkisini yetiştirmede en önemli kural kış aylarında oda sıcaklığının 12 °C nin altında olmaması gerektiğidir.

- Bitkiye kış aylarında musluktan aldığımız soğuk çeşme suyunu vermemeliyiz. Verdiğimiz su oda sıcaklığında olmalıdır.


Aşk Merdiveni Bitkisinin Çoğaltılması:

- Aşk merdivenin çoğaltılması bitkinin köklerinden ayırma yöntemiyle olabilir.

- Bitkinin kökünden çıkarak üst kısımlara uzanan ince kısımlar bitkiye benzeyen yeni bitkiler oluşturur.

- Bu yeni bitkileri alıp başka saksılara dikerek yeni aşk merdivenleri oluşturabiliriz.

- Bu yöntem hem kolay hem de zahmetsizdir.

Kaynak: http://www.bizimbahce.net/forum/ic-mekan-sus-bitkileri/nephrolepis-exaltata-ask-merdiveni-salon-egreltisi/

Bu yazı toplamda 1094, bugün ise 5 kez görüntülenmiş

Sebboy Yetistiriciligi

30 Eylül 2011 Yazan  
Kategori Süs Bitkileri

1. ŞEBBOY YETİŞTİRİCİLİĞİ

1.1. Genel Özellikleri
Bilimsel Sınıflandırma
- Alem: Plantae
- Åžube: Magnoliophyta
- Sınıf: Magnoliopsida
- Takım: Brassicales
- Familya: Brassicaceae
- Botanik Adı: Matthiola
- Türkçe Adı: Şebboy
Brassicaceae ( turpgiller) familyasında yer alan şebboyun yabanilerine daha çok Avrupa’ nın güney kesimindeki çayırlık ve kayalık alanlarda rastlanır. Sarı ve turuncunun çeşitli tonlarındaki hoş kokulu çiçekleriyle çok sevilen bir süs bitkisidir.

Fotoğraf : Şebboy çiçeğinin genel görünüşü
Şebboy, diğer kesme çiçeklerin çoğundan daha erken çiçeklenen iki ya da çok yıllık ir bitkidir. Serin iklimli yerlerde yetişen bitki ortalama 50 cm’ ye kadar boylanır. Dallanmış dik gövdesi şerit biçiminde, grimsi yeşil, sert yapraklar taşır.

Fotoğraf : Farklı renklerdeki şebboylar
Dalların ucunda kümeler oluşturan dört taç yapraklı çiçekleri vardır. Tümüyle açtığında çevreye hoş bir koku verir. Şebboy çiçeklerinin kokusu taşıdığı uçucu yağdan ileri gelir.

Fotoğraf : Şebboy serasının genel görünüşü
Değişik renklerde katmerli ya da yalınkat olmak üzere bodur, boylu, yaprakları tüylü ve tüysüz türleri vardır.

Fotoğraf: Yalınkat çiçekli şebboy çeşidi
Yalınkat türleri (mathiola annua) kesme çiçekçilikte tercih edilmez. Daha çok bahçelerdeki düzenlemelerde kullanılırlar.
1.2. Şebboy Fide Üretimi
Kesme şebboy yetiştiriciliğinde katmerli ve uzun saplı çeşitler kullanılır. Tüm yıl boyunca şebboy üretimi yapmak mümkündür. Yaygın olarak mart sonundan hazirana kadar olan dönemde daha fazla yetiştirilir. Kış dönemlerinde kasım ve aralık ayında da şebboy yetiştirmek mümkündür.
Aşağıdaki tabloda aylarına göre tohum atımı, dikim ve ürün alındığı dönemler verilmiştir;

Tablo : Şebboyda ekim,dikim ve hasat programı
En çok üretimi yapılan şebboy çeşidi mathiola incana (katmerli şebboy)’dır.
1.2.1. Tohum Ekimi
Şebboy tohumları viyollere tek tek atıldıkları gibi tohum kasalarına da atılabilirler. Ancak tohum kasalarına atılmaları pek tercih edilmez. Tohumların atımında kullanılan viyoller daha büyük gözlüdür. Bunun sebebi, bitkiler hızlı gelişme göstereceklerinden sıkışma meydana gelmemesidir. Genellikle 104 gözlü viyoller kullanılır. Viyolller torf ile doldurulur. Doldurma sırasında gözlerin sık doldurulmamasına dikkat edilmelidir. Ancak gevşekte doldurulmamalıdırlar. Viyoller ilaçlı su ile sulanırlar. Tohumlar tek tek viyol gözlerinin tam ortasına gelecek şekilde ekilirler. Bunların üzeri hafifçe kapatılır ve daha sonra çimlenme yerlerine konulurlar. Sıcaklığının 15-18 0C olduğu çimlendirme ortamında üniform ve hızlı bir çimlenme görülür. Tohumlar çimlenir çimlenmez sıcaklık 10 0C’ ye düşürülür. Eğer tohum ekilen ortamın sıcaklığı 20 0C’ yi geçerse çimlenmede problemlerle karşılaşılır. Bazen katmerli ve yalın şebboy tohumları bir arada olabilir. Kışın yapılan şebboy yetiştiriciliğinde tohum ekimi sırasında sıcaklık 10 0C altında olur. Eğer sıcaklık 10 0C’ nin altına düşmezse fideler çimlendikten sonra 2-3 gün 7-8 0C’ lik depolara bırakılır. Bu sıcaklıklard a bazı fidelerde fark edilecek şekilde koyu yeşil renk ortaya çıkar.

Fotoğraf : Dikilmiş katmerli ve yalın kat şebboylar
Bu koyu renkli olan fideler yalınkat açacak olan fidelerdir. Bu fideler diğerlerinin yanından hemen çekilerek uzaklaştırılırlar. Diğer kalan fideler ise dikilecek olan katmerli şebboy fideleri olarak kalır.
1.2.2. Fidelerin Bakımı
Şebboy fideleri viyollerde kısa bir süre durduktan sonra yerlerine dikilirler. Bu süre evsime göre değişmekle birlikte 2-3 hafta içinde değişir. Süre kısa olsa da dikim anına kadar özenli bir bakım isterler. Özellikle sulamaya dikkat edilmelidir. Yapılacak fazla sulama fidelerde çökme meydana gelmesine neden olacaktır. Sulama genellikle sisleme şeklinde yapılır. Mümkün olduğu kadar gece bitki üzerinde su kalmamasına dikkat edilir. Fazla sulamadan dolayı ortamda nem oluşacağından havalandırmaya da dikkat edilmelidir. Havalandırmaya seranın cam açıklarından ya da vantilatörler yardımı ile sağlanır. Her gün düzenli olarak fidelerin mutlaka havalandırılması gerekir. Fidelerin bakımında diğer önemli bir konuda ilaçlamadır. Fidelerin hassaslığı göz önünde tutularak her hafta mutlaka düzenli olarak koruyucu amaçlı ilaçlama yapılmalıdır. Fidelerin bakımında dikkat edilmesi gereken en önemli hususlardan biri de fidelerin boya kaçmasına engel olmaktır. Bunun içinde fidelerin bol ışık alan yerlerde yetiştirilmesi gerekir.
2. KESME ÇİÇEK YETİŞTİRİCİLİĞİ
2.1. Toprak ve Gübre İsteği
Şebboy yetiştiriciliği yapılacak toprağın pH değeri 6,5-7 arasıdır. Toprak drenajı iyi ve organik maddece zengin olmalıdır. Şebboy yetiştirmeye uygun olan topraklar sürülerek veya bel ile işlenerek kabartılmalıdır. Yabancı otlar, kökler temizlenmeli, kesekler parçalanmalıdır.


Fotoğraf : Şebboy serasının işlenmesi

Eğer imkan varsa toprak sterilizasyonu sağlanmalıdır. Bu sayede rhizoctonia başta olmak üzere hastalık ve yabancı otlara karşı etkili bir mücadele sağlanacaktır. Şebboylarda güzel çiçek rengi ve hastalık riski düşük bir üretim için, yüksek miktarda potasyum içeren taban gübrelemesi yapmak gerekir. Yapılan toprak analizinde alınabilir potasyum miktarına dikkatlice bakmak gerekir. Yetersiz düzeyde potasyum varsa, mutlaka taban gübresi ile takviye edilmelidir. Nitrat seviyesi ise düşük tutulmalıdır.

2.2. Dikim Åžekli ve Mesafesi

Åžebboy fideleri 4-5 yapraklı ve boÄŸum araları uzamadan dikilir. Dikim esnasında fidelerin boya kaçmamasına özellikle dikkat edilmelidir. 1-1.20 m. geniÅŸliÄŸindeki tavalara 13×13 cm. aralıklarla dikim yapılırsa, metrekareye yaklaşık 80 bitki dikilir.

FotoÄŸraf : Åžebboylarda dikim ÅŸekli ve mesafesi
Ancak yetiÅŸtiricilikte daha çok 15×15 cm. aralıklarla yapılan dikim kullanılır. Bu ÅŸekildeki dikimlerde metrekareye 50 bitki dikilir.

FotoÄŸraf : Åžebboy dikilmiÅŸ sera
Dikim esnasında fideler derin dikilmemelidir. Kök boğazına kadar toprağa yerleştirilip yanları toprakla doldurulup hafifçe bastırılmalıdır. Dikimden hemen sonra can suyu verilmelidir.
3. EKOLOJİK İSTEKLER
3.1. Sıcaklık
Şebboy üretimi yıl boyunca devam edebilir. Yaz aylarında yüksek sıcaklıktan kaçınılması gerekir. Kış aylarında yapılan yetiştiriciliklerde, seralarda ısıtma sistemi mevcutsa ortam sıcaklığının 10 0C’de tutulmasında yarar vardır. Böylece ısıtmasız yetiştiriciliğe göre, hem daha erken hem de daha kaliteli üretim yapılmış olur.
3.2. Işık
Şebboy bitkisi bol ışıktan hoşlanır. Özellikle gelişmenin ilk döneminde fazla ışığın gelişim üzerine olumlu etkileri görülmüştür. Kış dönemi yetiştiriciliğinde serada yeteri kadar ışık bulunmalıdır. Yaz dönemi yetiştiriciliğinde ise özellikle çiçeklenme döneminde seralara gölgeleme yapılmalıdır. Aksi taktirde çiçek boyları kısa olabilir.
3.3. Nem
Sera içi neminin aşırı olması, örtü yüzeyinde yoğunlaşması istenmeyen bir durumdur.Nemin artması halinde, hastalıklar artar. İyi bir havalandırma ile bu sorun önlenmelidir.
Ayrıca seranın içerisine ikinci bir kat naylon çekerek fazla nemin bitkilere zarar vermesi de önlenebilir. Sera neminin %70–80 civarında olması gerekir.
3.4. Havalandırma
İlkbahar ve erken yaz dönemindeki yetiştiriciliklerde devamlı havalandırma ile seranın serin tutulması sağlanmalıdır.

Fotoğraf : Seraların havalandırılması
Kış üretiminde en önemli noktalardan biri bitkiye doğru, direk hava hareketinin engellenmesidir. Çok iyi bir havalanma ile üretimin başarısı artar.
4. KÜLTÜREL İŞLEMLER
4.1. Sulama
Şebboy özellikle gövde çürüklüğüne oldukça hassastır. Özellikle kış dönemindeki yetiştiriciliklerde sulamalara çok dikkat edilmelidir. Bunun için de sulama periyotları aralıklı tutulmalıdır. Üstten sulamalardan kesinlikle kaçınılmalıdır.

FotoÄŸraf : Damla sulama sistemi
Dikimden birkaç gün sonra dipten hortum ile sulama yapılmalıdır. Daha sonra damlama sulama yöntemine geçilir. Özellikle çiçeklenme döneminde bu hastalıklara karşı daha hassas davranmak gerekir.
4.2. Gübreleme
Toprak hazırlığının ilk devresinde iyi bir taban gübresi yapılmış ise, sıvı gübrelemeye gerek olmaz. Eğer gübreleme yapılacak ise gübreleme tanklarına, kompoze gübre konularak damlama sulama ile verilir.

Fotoğraf : Gübreleme tankı
Çiçeklenme döneminde fosfor ağırlıklı gübreler verilerek çiçeklenme teşvik edilmelidir.
4.3. Hastalık ve Zararlılar
Şebboylarda en fazla görülen hastalılar rhizoctonia ve mildiyö, zararlılar ise yaprak bitleri, kırmızı örümcektir.
- Rhizoctonia: Nemli şartlarda genç bitkilerin kök boğazında çürüme meydana gelir. Dikim öncesinde toprağın ve sonrasında bitkilerin ilaçlanmasıyla mücadele edilebilir.
- Mildiyö: Yaprağın alt yüzeyinde gri keçeleşme görülür. Yaprak üzerinde sarı
lekeler daha sonra şarap tortusu görünümü alır. Yüksek nemim olduğu ilkbaharda daha çok görülür.
- Yaprak bitleri: Çok fazla görülmez. Daha çok yabancı otlarda bulunan bitlerin bitkiye geçmesi ile görülür. Yaz döneminde görülme ihtimali daha yüksektir.
- Tripsler: Çiçek üzerinde leke ve çizgiler görülür. Bazen bitkinin tamamında deformasyon ve nekroz şeklinde zarar verir. Şebboy bitkisinde çok zararları yoktur.
- Kırmızı örümcek: Yavru örümcekler beslendikleri yaprakları sarartarak yaprak dökülmesine neden olurlar. Yapraklar sarararak döküldüğünden, şebboyların büyümesi
durur.
4.4. Yabancı Ot Mücadelesi
Şebboy seralarında görülen yabancı otlarla, uygun mücadele yöntemi seçilip mücadele edilmelidir. Bu mücadele yöntemi kültürel ya da kimyasal olabilir. Kimyasal mücadele daha çok dikimden önce, toprağa herbisit uygulaması ile yapılır.

Fotoğraf : Şebboyda yabancı otlarda elle mücadele yöntemi
Kültürel mücadele ise el veya çapa ile otların temizlenmesi şeklinde yapılır.
4.5. Destek SaÄŸlama
Şebboy bitkisinde gövdesinin dik durması için mutlaka destekleme sisteminin kurulması gerekir. Aksi halde boy yapan bitkiler yere yatarak, çiçeklerde kalitenin düşmesine neden olur.

FotoÄŸraf : Åžebboylarda destekleme sistemi
Destekleme sistemi tava genişliğine uygun olarak 100–120 cm yüksekliğinde T demirinden yapılır. Çerçeve şeklindeki demirin aralarına 15–20 cm aralıklarla demir parmaklıklar yapılır.. Çerçeveler tavaların 2 başına ve her 4 m’ de bir olacak şekilde yerleştirilir. Aynı seviyedeki karşılıklı basamaklara dış sıradan daha kalın, iç sıralardan ise daha ince olacak şekilde 15 cm aralıklarla teller çekilir. Bu teller enine ağ iplerle bölünerek her bir kafeste bir bitkinin gelişmesi sağlanır. Üst basamaktaki teller ve ağ ipleri bitkinin büyüme durumuna göre birkaç kez daha tekrarlanır. Genel olarak şebboylarda yatmaya karşı 2 kat ağ çekilir.
5. HASAT İŞLEMLERİ
5.1. Hasat
Şebboy başaklarında alttan üç kandil açtığında hasat yapmaya başlanır. Eğer gönderilecek pazar yakınsa kandillerin sayısı daha da artabilir.

Fotoğraf Hasat zamanı gelmiş şebboylar
Şebboy hasadı ya bitki tamamen kökü ile çekilerek ya da toprak seviyesinden kesilerek yapılır; fakat toprak seviyesinden kesilerek yapılan hasatlarda daha sonra ikinci bir işçilik gerektiğinden uygulanmaz.

Fotoğraf : Şebboy hasadının yapılışı ve hasat edilmiş şebboylar
Daha sonra kesilen şebboy dalları alttan 2-4 yaprak çift koparılarak sapların alt kısmı temizlenir.

Fotoğraf : Alt yaprakların temizlenmesi
5.2. Tasnif
Alt yaprakları temizlenen şebboylar uzun, orta ve kısa olmak üzere boylandırılır.

Fotoğraf : Şebboyların boylandırılması

FotoÄŸraf : DemetlenmiÅŸ ÅŸebboylar
Şebboy kandilleri aynı şekilde olmak üzere 5’erli olarak demetlenir.
5.3. Pazara Hazırlama
Şebboylarda pazara hazırlık demetlerin su çektirilmesi ile başlar. 15-20’ şerli şebboy demetleri kovalara konularak su çektirilir.

Fotoğraf : Şebboyların su çektirilmesi
Şebboy demetleri kovalara konulurken gazete ile sarılır. Bunun sebebi şebboy çiçeklerinin kirlenmemesi ve çiçeklerin bozulmamasını sağlamaktır. Bir gün boyunca su çektirilen şebboy demetleri, ertesi gün pazara gönderilmek üzere kutulara yerleştirilir. Şebboyların pazara sunulmasında kullanılan kutular, 115 cm uzunluğunda, 45 cm genişliğinde ve 25 cm derinliğindedir.

Fotoğraf : Şebboyların pazara gönderilmesinde kullanılan kutular ve hazırlanması
Kutuların her tarafı çiçeklerin muhafazası ve hava almaması için gazete ile kapatılır. Şebboy demetleri 5’ li olarak karşılıklı gelecek şekilde kutunun en alt kısmına yerleştirilir. Üzerlerine çiçeklerin zarar görmemesi için gazete serilir. Bu şekilde kutu dolana kadar devam edilir.

Fotoğraf : Şebboyların kutuya yerleştirilmesi
Genellikle kutulara 30 – 40 demet ÅŸebboy konulur. Ancak çiçekleri fazla
sıkıştırmaması için 30 demet tercih edilir. En üste konulan şebboylar kutunun kendi gazetesi
ile kapatılır.
En son işlem olarak kutunun kendi kapağı geçirilir ve sağlı sollu iki yerden bağlanır.En son olarak gideceği yer kutu üzerine yazılır ve çiçek mezadına gönderilir.
5.4. Depolama
Şebboy çiçekleri narin olduklarından fazla bekletilmeye gelmezler. Bunun için serin
bir yerde (0-2 0C ) ancak 1-2 gün saklanabilirler.
Kaynak:Megep

Bu yazı toplamda 1013, bugün ise 4 kez görüntülenmiş

Atlas çiçeği

06 Haziran 2011 Yazan  
Kategori Süs Bitkileri

Büyük gösteriÅŸli çiçekleriyle göz dolduran kaktüsgillerden olan atlas çiçekleri kasım ayından itibaren çiçeklenmektedir.  Anavatanı Orta ve Güney Amerika’dır. DoÄŸal ortamlarında yetiÅŸtirildiÄŸinde boyları 5 metreye kadar uzayabilir. Salon ve balkonlarda saksı içerisinde yetiÅŸtirilen türlerin boyları 30-90 cm arasında deÄŸiÅŸir.

Devam?n? oku

Bu yazı toplamda 1785, bugün ise 4 kez görüntülenmiş

Küstüm Çiçeği (Mimosa pudica)

05 Haziran 2011 Yazan  
Kategori Süs Bitkileri

Küstüm Çiçeği (Mimosa pudica)

Saçak kök yapısına sahiptir. Çiçekleri yuvarlak başçık durumunda bulunur ve pembemsi menekşe rengindedir. Sıcağı sever. Aşırı neme ihtiyaç duymaz. Direk güneş ışığına duyarlıdır. Besin maddesince zengin humuslu topraklarda yetişir.
Devam?n? oku

Bu yazı toplamda 1871, bugün ise 9 kez görüntülenmiş

Kamelya YetiÅŸtiriciliÄŸi

21 Mart 2010 Yazan  
Kategori Süs Bitkileri

Fam: Theaceae
Cins: Camellia (Thea) L.- Kamelyalar, Çaygiller

Çay bitkisinin Hindistan, Çin ve Japonyada doğal olarak yetişen 16 kadar türü vardır. Herdem yeşil odunsu çalı veya küçük ağaç şeklindelerdir. Bunlardan Camellia (Thea) sinensis (Çaybitkisi) yaprakları için, C. Japonica da güzel çiçekleri için tropik ve suptropik iklim bölgelerinde üretilirler. Devam?n? oku

Bu yazı toplamda 7235, bugün ise 6 kez görüntülenmiş

Nergis (Narcissus)

16 Mart 2010 Yazan  
Kategori Süs Bitkileri

Nergis (Narcissus)

Bilimsel Sınıflandırma

Alem: Plantae
Åžube: Magnoliophyta
Sınıf: Magnoliopsida
Takım: İridales
Familya: Amarilidaceae
Botanik Adı: Narcissus
Türkçe Adı: Nergis
Devam?n? oku

Bu yazı toplamda 2872, bugün ise 1 kez görüntülenmiş

Bahçe süs bitkileri

08 Eylül 2009 Yazan  
Kategori Süs Bitkileri

Bizim bahçe forum sayfalarına eklenmiş- paylaşılmış bahçe süs bitkileri linkleri aşağıdadır.

Vapur Dumanı (Ageratum)

Kadife Çiçeği (Tagetes) Devam?n? oku

Bu yazı toplamda 2260, bugün ise 2 kez görüntülenmiş

Saksılı süs bitkileri

08 Eylül 2009 Yazan  
Kategori Süs Bitkileri

Bizim bahçe forum sayfalarına eklenmiş- paylaşılmış iç ve dış mekan saksılı süs bitkileri linkleri aşağıdadır.

Dracaena (Kardeş Kanı, Ejder Kanı)

Primula (Çuha, Onbiray çiçeği)

Philodendron

Aechmea (Kupa Çiçeği)

Sardunya (Pelargonium) YetiÅŸtiriciliÄŸi

Spathiphyllum (Peace Lily) Barış Çiçeği

Cyclamen (Sıklamen)

Benjamin (Ficus Benjamina)

Küpe Çiçeği (Fuchsia L.)

GLOKSİNYA (Gloxinia speciosa)

Schefflera – BeÅŸ Parmak

Aphelandra

Anthurium

Aglaonema

Nephrolepis Exaltata – AÅŸk Merdiveni, Salon EÄŸreltisi

MUM ÇİÇEĞİ (Hoya Carnosa)

Açelya (Rhododendron Simsii)

Afrika menekÅŸesi (Saintpaulia ionantha)

GARDENYA (Gardenia)

Camellia (Thea) L.- Kamelyalar, Çaygiller

ATATÜRK ÇİÇEĞİ (Poinsettia)

DİFENBAHYA (Dieffenbachia)

Bu yazı toplamda 1967, bugün ise 4 kez görüntülenmiş

Aechmea (Kupa Çiçeği) ve Yetiştiriciliği

05 Eylül 2009 Yazan  
Kategori Süs Bitkileri

Aechmea (Kupa Çiçeği) ve Yetiştiriciliği


Bromeliaceae familyasındandır.Yapraklan rozet diziliÅŸli, ortası huni ÅŸeklinde, kenarları testere diÅŸli, uzun, grimsi yeÅŸil renkli, gümüşi çizgili; ; çiçekleri uzun bir sap üzerinde, katmerli, mavi tonlarda lekeli, sukkulent karakterli bir bitkidir. DoÄŸada 150 türü bulunan Aechmea cinsinin A. fasciata’dan baÅŸka süs bitkileri yetiÅŸti­riciliÄŸinde önemli olan türleri A. chantinii ve A. fulgens’tir

Üretim TekniÄŸi: Üretimi yavru bitkilerin ayrılması ve tohum ile yapılır. Ayırma, yavruların huni oluÅŸturarak, ana bitkinin boyunun yarısına ulaÅŸtıkları zaman ve Mart ayı içerisinde yapılmalıdır. Keskin bir bıçakla ana bitkiden ayrılan yavruların çürümemesi için, yara yerine odun kömürü tozu serpilmesi gerekir. Genç bitkiler ana bitki¬nin büyüme kompostuna dikilirler. Yavru Aechmea’lar 2-3 yıl içerisinde çiçeklenirler. Aechmea’ lar tohum ile de çoÄŸaltmak olanaklıdır. Bu durumda tohum ekiminden ancak 5 yıl sonra çiçekli bitkiler elde edilebilir.

Bakım Önlemleri

Saksı Değiştirme : Her 3-4 yılda bir Mart-Nisan aylarında yapılır.
Gübreleme: Nisan-Eylül aylan arası haftada bir kez 0.5-1 g/l kompoze gübre verilir.
Sulama: Yazın oda sıcaklığındaki kireçsiz su ile düzenli bir ÅŸekilde sulanmalı ve yapraklara su püskür-tülmelidir. Saksı toprağı orta derecede nemli tutulmalı ve yaprak hunisinde sürekli su bulundurulmalıdır. Ekim’den Åžubat’a kadar dinlenme dönemi boyunca sulama en aza indirilmeli ve yaprak hunisinden su verilmemelidir.
Budama: Kuruyan yapraklar kesilmemeli, kendiliğinden düşmesi beklenmelidir
Hastalık ve Zararlılar: Önemli hastalığı Solgunluk, zararlısı ise Unlu Bitler’dir.

Kupa Çiçeği ( Aechmea fasciata)


Genel Özellikleri
Orta ve Güney Amerika’da yetişen bir süs bitkisidir. Yaklaşık 150 türü bulunan Kupa Çiçeği cinsinden başka süs bitkileri açısından önemli olan ve en çok tercih edilenlerden A.chantinii ve A.fulgens yetiştiricilik arasında yer almaktadır. Yaprakları uzun rozet şeklinde dizilişli, ortası huni biçiminde ve yaprak kenarları testere seklinde dizilmiş, grimsi yeşil renkli, yaprak damar araları paralel gümüşi çizgilidir. Çiçekleri uzun bir sap üzerinde, katmerli, mavi tonlarda lekeli, taç yapraklarının uçları sivri pembe renk tonlarında, sukkulent karakterli bir bitkidir.

İklim İstekleri
Sıcaklığın 12 C nin altına düşmediği taktirde gelişimine devam eden bir bitkidir. Ancak bitki gelişme döneminde 15-21 C, kış aylarında ise 14-18 C sıcaklık gereksinimi karşılanmalıdır. Bol ışıklı yerleri severler. Ancak doğrudan güneş ışığı alan yerlerde yapraklar yanar ve bitki zarar görür. Yüksek orantılı % 70-75 nem ihtiyacı duyar.
Toprak İstekleri (Saksı Harcı)
Hafif bünyeli kireçsiz toprak karışımlarında iyi yetişir. Toprakların killi olması pek tercih edilmez. Saksı harcı hacim olarak eşit miktarlarda yaprak çürüntüsü, funda yaprağı, sphagnum yosunu ve kumun karışımıyla elde edilir.
YetiÅŸtirme TekniÄŸi
Kupa çiçeği, tohumu ile üretimi yapılır. Yavru bitkilerin ayrılması gerekir. Ayırma. Yavruların huni oluşturarak, ana bitkinin boyunun yarısına ulaştıkları zaman ve Mart ayı içerisinde yapılmalıdır. Keskin bir bıçakla ana bitkiden ayrılan yavruların çürümemesi için, yara yerine odun kömürü tozu serpilmesi gerekir. Genç bitkiler ana bitkinin büyüme kompostosuna dikilirler. Yavrular 2-3 yıl içerisinde çiçeklenirler. Aechma’ları tohum ile çoğaltmak olanaklıdır. Bu durumda tohum ekiminden ancak 5 yıl sonra çiçekli bitkiler elde edilir.
Bakımı
Saksı değiştirme her 3-4 yılda bir Mart-Nisan aylarında yapılır. Haftada bir kere 0.5-1 g/l kompoze gübre Nisan-Eylül ayları arasında uygulanması gerekmektedir.Yaz aylarında oda sıcaklığındaki kireçsiz su ile düzenli olarak su verilmelidir. Saksı toprağı orta derecede nemli tutulmalı ve yaprak hunisinde sürekli su bulundurulmalıdır. Ekim’den Şubat ayına kadar dinlenme dönemi boyunca sulama en aza indirilmeli ve yaprak hunisinden su verilmemelidir. Kuruyan yapraklar kesilmemeli kendiliğinden dökülmeleri beklenmelidir. Aksi taktirde bitki üzerinde yara açılır ve çürümesine neden olunur.

Hastalık Ve Zararlıları

En önemli hastalığı Solgunluk hastalığıdır. Belirtileri, genellikle hasatlık etmenlerinin oluşturduğu belirtiler aşağı yukarı birbirine benzer. Hepsi bitkide trachaemycose yapar, yani ksilem (odun) borularını tıkamak, işlevini bozmak suretiyle sürekli solgunluğa neden olur. Bitkinin aşağıdan yukarıya su iletimi dengesi bozulur. Solgunluk önce yaşlı yapraklarda başlar.Daha sonra bitkinin tamamına yayılır. Hastalıklar, Fusarium ssp. Verticillium dahliae Verticillum albo-atrum seklinde üç çeşittir. Mücadelesi,Konukçu bitkilerin çoğaltılmasında enfekte olmuş bitkilerden çelik alınmamalıdır. Toprak pH’ sının yüksekliği ve yapısının bozukluğu özellikle Verticillum solgunluğunu teşvik etmektedir. Genel olarak Fusarium türleri yüksek, Verticillium türleri ise daha düşük sıcaklıklarda yayılmaktadır. Bu yüzden bitkinin istediği düzeyde olan optimum sıcaklıkların korunması gerekmektedir.

Bu yazının devamı için TIKLAYINIZ

Bu yazı toplamda 1962, bugün ise 1 kez görüntülenmiş

Sardunya (Pelargonium) YetiÅŸtiriciliÄŸi

05 Eylül 2009 Yazan  
Kategori Süs Bitkileri

Pelargonium (Sardunya )Bitkisinin Bilimsel Sınıflandırması

Âlem: Plantae
Bölüm: Magnoliophyta
Sınıf: Magnoliopsida
Takım: Violales
Familya: Gereniacaea
Cins: Pelargonium sp.

Pelargonium (Sardunya ) Bitkisinin Genel Özellikleri

Doğal olarak Güney Afrika’da bulunur ve çok yıllık bir bitkidir. 220 kadar türü vardır.

Çok sevilen saksı, kasa, kova ya da sepet bitkileridir. Yaprakları bol sayıda ve kokuludur. Yaprakları palmat damarlıdır. Koyu renkte, bileşik şemsiye şeklinde çiçeklere sahiptir. Genellikle çalımsı bir gelişme gösterir.

Pelargonium (Sardunya ) Bitkisinin Üretimi

Üretim yöntemi olarak hemen her mevsimde çelik alınabilir. Ancak en uygun çelik alma zamanı ağustos ve eylül aylarıdır. Bu zamanda alınan çelikler nisan ve mayıs ayında gelişmiş birer bitki konumuna gelir.

Çelik uzunluğu 5 – 10 cm olmalıdır. Çeliğin sonundaki yaprak bırakılır. Çelikler alındıktan sonra birkaç saat kurumaya bırakılır. Sonra çelikler köklendirilme ortamına dikilir. Üzeri gölgelemek amacıyla örtülür. Çeliklerin nem kontrolü sürekli yapılmalıdır.

BU YAZININ DEVAMI İLGİLİ FORUM SAYFALARINDA, FORUM SAYFASINA ULAŞMAK İÇİN TIKLAYINIZ..

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Bu yazı toplamda 1333, bugün ise 0 kez görüntülenmiş

Sonraki yaz?lar »